امروز، هم‌زمان با میلاد بانوی صبور و شجاع، حضرت زینب (س)، با روز پرستاران پیوند خورده است؛ پیوندی که از جنس مراقبت و ایثار است. اگر حضرت زینب (س) را پرستار جان‌های زخمی تاریخ بدانیم، پرستاران امروز نیز، همان تبلور مهربانی و مراقبت از رنج‌های انسانی هستند. 

او که در میانه‌ی طوفان‌ها، نگهبان آرامش خانواده و پرستار دل‌های رنجور بود، امروز الگوی تمام کسانی است که با دست‌های مهربان، درد را تسکین می‌دهند. میلاد (س) و روز تمام پرستارانی که با عشق، از هستی انسان‌ها مراقبت می‌کنند، مبارک باد.

پیوند: https://kh.kowsarblog.ir/سفر-به-گذشته

تا حالا شده در سکوت شب، وقتی ذهن‌تان درگیر مرور خاطرات است، با خودتان بگویید: اگر می‌توانستم به گذشته برگردم، آن روز جور دیگری تصمیم می‌گرفتم؟

شاید آن روز پر از تنش در محل کار باشد، یا تصمیمی که در نوجوانی گرفتید و حالا مسیر زندگی‌تان را تغییر داده است. همه ما در صندوقچه‌ی خاطرات‌مان، لحظه‌هایی داریم که دلمان می‌خواهد دست کم برای چند ثانیه هم که شده، به عقب برگردیم، یا برای تغییر آن، یا فقط برای دیدن دوباره‌ی همان لبخند قدیمی که دیگر تکرار نشد.

اما آیا واقعاً برگرداندن عقربه‌های ساعت، به نفع ماست؟

 سفر به گذشته، برای ساختن آینده

وقتی از دانش‌آموزانم می‌خواهم به این سؤال فکر کنند که اگر ماشین زمان داشتی، به کدام روز می‌رفتی؟، هدفم یک بازی فانتزی نیست. هدف، خودشناسی است. وقتی ما به گذشته نگاه می‌کنیم، در واقع داریم به ارزش‌های امروزمان نگاه می‌کنیم.

کسی که دلش می‌خواهد به روزی برگردد تا از یک دوست دلجویی کند، یعنی امروز مهربانی برایش اولویت شده است. کسی که می‌خواهد به روزی برگردد تا شجاع‌تر باشد، یعنی امروز به دنبال رشد و اعتمادبه‌نفس است.

 ماشین زمان واقعی در دستان شماست

اگر ما به گذشته برگردیم و تمام اشتباهات‌مان را پاک کنیم، شاید هرگز آدم امروز نمی‌شدیم. آن تصمیم‌های سخت، آن اشتباهات کوچک و آن لحظه‌های دلهره‌آور بودند که از ما نسخه‌ی پخته‌تر و خردمندتر امروز را ساختند.

در نگاه دینی و تربیتی، ما یاد می‌گیریم که نگاه به گذشته نباید با حسرت همراه باشد، بلکه باید با عبرت آمیخته شود. حسرت، انرژی امروز ما را می‌گیرد، اما عبرت، چراغ راه فرداست.

پیوند: https://kh.kowsarblog.ir/تغذیه-پاییزی-کودکان

تغذیه پاییزی؛ چگونه بدن کودکان را در برابر سرما مقاوم کنیم؟

پاییز از راه رسیده؛ فصل رنگ‌های قشنگ، اما برای ما والدین، فصل نگرانی از تغییر دما و بیماری‌های فصلی است. احتمال اینکه بچه‌ها در مدرسه یا حین بازی در فضای باز، دچار سرماخوردگی شوند، در این فصل خیلی زیاد است.
اما یک سوال مهم: آیا می‌توانیم با کمک تغذیه، بدن کودکان را در برابر این سرما مقاوم‌تر کنیم؟ پاسخ مثبت است! با چند تغییر ساده در رژیم غذایی، می‌توانیم یک «سپر دفاعی» طبیعی برای آن‌ها بسازیم.
۱. کیف مدرسه؛ جایگزینی هوشمندانه
بیشتر بچه‌ها در مدرسه به دنبال تنقلات پر از قند و مواد افزودنی هستند. مشکل اینجاست که مصرف زیاد قند، باعث ضعیف شدن موقت سیستم ایمنی می‌شود.
پیشنهاد: به جای  شیرینی‌های کارخانه‌ای، در کیف مدرسه‌شان میوه‌هایی فصل مثل نارنگی، سیب یا پرتقال بگذارید. این میوه‌ها سرشار از ویتامین C و فیبر هستند و دقیقاً همان چیزی را که بدن در حال رشد آن‌ها برای مقابله با ویروس‌ها نیاز دارد، فراهم می‌کنند.
۲. سوپ و غذاهای گرم؛ برگ برنده در خانه
وقتی بچه‌ها از فضای سرد مدرسه به خانه برمی‌گردند، بدنشان نیاز به گرم شدن سریع دارد.
جادوی سوپ‌های خانگی: سوپ‌های غلیظ مثل سوپ جو، عدس یا کدو حلوایی، نه تنها بدن را گرم می‌کنند، بلکه ویتامین‌ها و مواد معدنی را به سرعت جذب بدن می‌کنند.
یک نکته طلایی:استفاده از سیر و پیاز در پخت این غذاها، به دلیل خاصیت ضدعفونی‌کنندگی طبیعی‌شان، می‌تواند یک کمک بزرگ برای سیستم ایمنی فرزند شما باشد.
۳. دمنوش‌های ملایم برای عصرها
جایگزین کردن نوشابه‌ها و آب‌میوه‌های صنعتی با نوشیدنی‌های طبیعی، تاثیر بزرگی در سلامت کودکان دارد.
ایده‌های ساده: یک فنجان دمنوش ملایم یا حتی آب گرم با کمی عسل و چند قطره لیموترش، می‌تواند گلو و سیستم تنفسی آن‌ها را در برابر هوای خشک پاییزی آماده کند.
۴. خواب؛ مکمل اصلی تغذیه
تغذیه خوب بدون خواب کافی، اثر زیادی نخواهد داشت. در فصل پاییز، بدن کودکان برای مبارزه با عوامل بیماری‌زا به استراحت بیشتری نیاز دارد. سعی کنید ساعت خواب آن‌ها را کمی منظم‌تر و بیشتر کنید تا بدنشان فرصت بازسازی داشته باشد.

سخن پایانی
ما نمی‌توانیم جلوی تمام ویروس‌ها را بگیریم، اما با انتخاب‌های هوشمندانه در وعده‌های غذایی، می‌توانیم بدن کودکانمان را برای مواجهه با سرما، مقاوم و آماده کنیم.

شما برای اینکه بچه‌ها در مدرسه کمتر مریض شوند، چه خوراکی یا راهکاری را در برنامه غذایی‌شان رعایت می‌کنید؟ تجربیاتتان را برای ما بنویسید.

دارم ورق می‌زنم اما نه فقط کاغذهای قدیمی، که خاطرات یک نسل را.

وقتی چشمم به این صفحه می‌افتد، انگار تمام آن روزهای کودکی در وجودم جان می‌گیرد. روزهایی که با همین جملات ساده یاد می‌گرفتیم این خاک غریبه نیست، بخشی از جان و نفس ماست.

امروز میان این صفحات، دنبال همان سادگی اصیل می‌گردم، جانی که در پهنه‌ی کوه‌ها و دل دشت‌ها می‌تپید و هنوز هم در گوشه‌ی هر کلمه نفس می‌کشد.